Parijs-Roubaix mag zich wel de klassieker onder de klassiekers noemen. Binnen de serie van klassiekers is deze geliefd en gevreesd om zijn beruchte kasseien. Een Franse journalist benoemde deze klassieker ooit eens als de Hel van het Noorden. Dat was nog kort na de Eerste Wereldoorlog toen het parcours tussen de resultaten van de veldslagen liep. Nu verwijst de Hel naar de bijzonder slecht liggende kasseistroken die een aanslag vormen op de renner en zijn materiaal. Voor de 119e maal wordt deze helleklassieker verreden
Vanuit Compiègne gaan de eerste 100 kilometer noordwaarts over glooiende wegen. Daarna volgen de kasseistroken zich snel op. Met een lengte van enkele honderden meters tot bijna vier kilometer wordt de renner 27 kasseistroken voorgelegd met een totale lengte van ruim 50 kilometer. Bekende kasseienstroken zijn het Bos van Wallers-Arenberg, Mons-en-Pevele en le Carrefour de l’Arbre. Elke kasseistrook (fr. secteur pavé) krijgt een gradatie in de vorm van sterren waarbij 5 sterren de zwaarste stroken zijn. De finishlijn is getrokken op de wielerbaan van Roubaix.
Incroyable mais vrai !!!